زندگي يک آرزوي دور نيست؛ زندگي يک جست و جوي کور نيست زيستن در پيله

پروانه چيست؟ زندگي کن ؛ زندگي افسانه نيست گوش کن ! دريا صدايت ميزند؛

هرچه ناپيدا صدايت ميزند جنگل خاموش ميداند تو را؛ با صدايي سبز ميخواند تو را زير

باران آتشي در جان توست؛ قمري تنها پي دستان توست پيله پروانه از دنيا جداست؛

زندگي يک مقصد بي انتهاست هيچ جايي انتهاي راه نيست؛ اين تمامش ماجراي

زندگيست...

بدترين و خطرناکترين کلمات اينست: «همه اين جورند». 

برای كسی كه آهسته و پیوسته می رود، هیچ راهی دور نیست.

آنقدر شكست خوردن را تجربه كنید تا راه شكست دادن را بیاموزید.

تنها راهی كه به شكست می انجامد، تلاش نكردن است.

خدا با لبخندی مهر آمیز به من میگوید: ((آهای! دوست داری برای مدتی 

خدا باشی و دنیا را برانی؟!))

گفتم: (( البته به امتحانش می ارزد.

کجا باید بنشینم؟

چقدر باید بگیرم؟

کی وقت ناهار است؟

چه موقع کار را تعطیل کنم؟))

خدا میگوید: ((سکان را بده من! فکر میکنم هنوز آماده نباشی.))

«طوری زندگی کن، انگاری فردا خواهی مرد، طوری کار کن، انگاری هیچ‌گاه نخواهی مرد.»

«هرکه دیر جنبید، زندگی می‌جنباندش.»

«یک زندگی را وقتی می‌شود با خوشبختی قرین دانست که شروعش با عشق باشد و ختمش با جاه‌طلبی.»

«در بازی زندگی، انسان ابتدا گول‌خور است و در پایان، گول‌زن؛ به عبارت دیگر او بره به دنیا می‌آید و روباه از دنیا می‌رود.»

«پنجره شناخت درست آدمیان ، بازبینی زندگی نیاکان آنهاست .»

همیشه از دلشادترین جهت خانه، خنده تو برمیخیزد. آنگاه که ما را به جرعهای گوارا از عاطفه مهمان میکنی،

آسمان در اتاق آبی من است. وقتی آغوش گرم تو باشد _ که هست _ سایه آسایش مثل یک غزل دلچسب، 

همه جا فراهم است. بارها دیدهام وقتی میخندی، خانه به تولدی دوباره از روشنی میرسد، تا آنجا که آینه های 

تاقچه میشکفند و گلدان شمعدانی به طراوتی بینظیر میرسد. میخواهم بگویم که قسمت عمدهای از زندگی چند 

نفره ما، با همین خنده های تو سپری میشود.

کنار پنجره می آیم و میدانم این شاخه لطیف در لیوان گذاشته شده، میداند که تو چقدر گلتری! پنجره را

میگشایم و میبینم دنیایی که تو نشانم داده ای، چقدر مهربان است..

صدای خسته ات را که با شب به خانه باز میگردد، به تمامی نورها و عطرهای پیرامون ترجیح میدهم. آمده ای به

خانه با کلیدهای تجربه در دست، از سمت تلاشهای مردانه و غرورآفرین. آمده ای به خانه و تویی که تنها و 

همیشه در خانه اندیشه منی.

حکایات کوه مردی هایت، زمزمهای بس طولانی در ذهن زمان است. به اندرز میخوانمش و چراغی در دست،راه

خود پیش میگیرم تا رفتن. تا رسیدن. پدر! شیوه زندگی را از چشمهایت باید آموخت که برق محبت در خویش 

دارند و از دستهایت باید آموخت که روایت سعی و صبوری اند. 

پدر، ای بهار من! من از تبار سبز توام؛ با بدرقه دعای همیشگی ات. میخواهم چیزی بگویم. هرچه میگذرد

دلسوزیهای پیش از اینَت بر من آشکار میشود. بارها پیش آمده است که من بوده ام و واقعهای دقیق و مقطعی 

حساس، من بوده ام و چیزی جز راهنماییهای تو نبوده است. من بوده ام و تویی که همیشه در قلبم ستوده ام. 

من در پناه بزرگیه تو، روز به روز رشد کرده ام به هر سو نگریسته ام، حرفهای رهگشای تو بوده است روبه روی 

ماجرای سختی به نامِ زندگی...

پدرم بعد از خدا ، خدای من است و هر چه در زندگی به دست آورده یا به دست خواهم آورد را مدیون بزرگواری

ها و حمایت او هستم . معلم اخلاقی که با رفتارش چگونه زیستن را به من آموخت ، دوستی که با محبتش 

عشق را در کالبد بی روح و زحمی من دمید ، برادری که با حمایت هایش همیشه حس آسودگی و آرامش را در 

قلب من مستقر نمود و دست آخر ، جوانمردی که مردانگی را از وی آموختم...

زال و رودابه را که با کشش عشق روی بهمآوردند. نام یوسف و زلیخا را که

ناشناسانه از دو دیار دور دست بهم پیوستند نام فرهاد و شیرین را که یکی

در آتش دیگری میسوخت و دیگری سر بیوفایی داشت نام مجنون و لیلی را

که جز بخاطر هم نزیستند و چیزی بجز یکدیگر از جهان ندیدند نام جمیل و

بثینه را که یکی پیرانه سر در پای جانان نهاد نام سلیمان و بلقیس را که

هر دو دلی آکنده از هوس داشتند و هر دم چشمان ملکه صبا بر این آتش

هوس دامن میزد. نام این دلدادگان را بخاطر بسپار تا در مکتب عشق

درسی نکو آموخته باشی.

       Happy New Year 

سال نو داره میاد...!!!

سال 90؟؟!!

کی گذشت؟

«خدایا! چه خوشبختی بالاتر از این، هم عاشق و هم معشوق بودن.»

«تجربه به ما میآموزد که عشق آن نیست که به هم خیره شویم؛ عشق آن است که هردو به یکسو بنگریم»

«عشق بهترین نغمه در موسیقی زندگی است. انسان ِ بدون عشق، هرگز با همسرایی باشکوه بشریت هم‌نوا نخواهد شد.»

«همانطور که عشق‌های حقیقی کمیاب است دوستی‌های حقیقی نیز کمیاب است.»

تورابه دادگاه خواهندکشید ...
شاید به حبس ابد محکوم شوی .
جزییات جنایتت مشخص نیست اما اثر انگشتت رابرروی قلبی شکسته یافته اند

«عشق به مثابه یک پیوند رخ می‌نماید اما در خلوت ژرف آغاز می‌گردد. هنگامی که به

تمامی در تنهایی خود خرسندی، هنگامی که مطلقاً به دیگری نیازمند نیستی، وقتی

حضور دیگری یک احتیاج نمی‌نماید، آنگاه است که توانایی دریافت عشق را خواهی

داشت. اگر وجود دیگری نیاز تو باشد، تنها می‌توانی بهره‌کشی کنی. تزویر کنی، مسلط

شوی، اما عشق نمی‌توانی بورزی.»

«دوستی خالص‌ترین عشق است. دوستی والاترین صورت عشق است جایی

که چیزی نمی‌خواهی، شرطی قائل نمی‌شوی، جایی که ایثار کردن عین

لذت است. یکی بسیار نصیب می‌برد، اما این اصل نیست، این نصیب

خودبه‌خود پیش می‌آید. انسان نیاموخته است که زیبایی‌های تنهایی را

دریابد. او همیشه آوارهٔ جستن نوعی پیوند است، می‌خواهد با کسی باشد

– با یک دوست، با یک پدر، با یک همسر، با یک فرزند، با یکی و کسی... اما

نیاز اساسی آن است که به گونه‌ای فراموش کنی که تنهایی.»

«آن‌گاه که عشق تورا می‌خواند، به‌راهش گام نه! هرچند راهی پرنشیب. آنگاه

که تورا زیر گستره بال‌هایش پناه می‌دهد، تمکین کن! هرچند تیغ پنهانش

جانکاه. آن‌گاه که باتو سخن آغاز کند، بدو ایمان آور! حتی اگر آوای او رؤیای

شیرینت را درهم‌کوبد، مانند باد شرطه که بوستانی را.»

سلام به همه ی دوستای گلم...

ممنون که تو این مدت که نبودم لطف خودتونو از سر ما کم نکردین...

بازم از این کارا بکنین..

بچه ها گفتن از خودم بگم.

من 20 سالمه ترم آخر کاردانی کامپیوتر هستم.

به تازگی یه شرکت تبلیغاتی هم ثبت کردم.

اینم آدرسش: www.taknegarin.blogfa.com

کوچیکه همتون هم هستم یه چنتا پست باحال میذارم حال کنین.

فعلا..

* مهم نیست قفل ها دست كیست، مهم اینست كه كلیدها دست خداست.

* برای انسانهای بزرگ راهی به نام بن بست وجود ندارد، چون يا راهی خواهند يافتو يا راهی خواهند ساخت.

* هر صبح فكر كن تازه به دنيا آمدي، مهربان باش و دوست بدار، شايد فردايي نباشد.

* بیشتر کسانی موفق شده اند که کمتر تعریف شنیده اند.

* جهان هر كس به اندازه وسعت فكر اوست

زندگی را نخواهیم فهمید اگر از همه گل‌های سرخ دنیا متنفر باشیم، فقط چون در کودکی وقتی خواستیم گل‌سرخی را بچینیم خاری در دستمان فرو رفته است.

زندگی را نخواهیم فهمید اگر دیگر آرزو کردن و رویا دیدن را از یاد ببریم و جرات زندگی بهتر داشتن را لب تاقچه به فراموشی بسپاریم، فقط به این خاطر که در گذشته یک یا چند تا از آرزوهایمان اجابت نشدند.

زندگی را نخواهیم فهمید اگرعزیزی را برای همیشه ترک کنیم، فقط به این خاطر که در یک لحظه خطایی از او سر زد و حرکت اشتباهی انجام داد.

زندگی را نخواهیم فهمید اگر از ترس زمین خوردن هرگز قدم در جاده نگذاریم…

از حضرت علي علیه السلام پرسيدند:

- واجب و واجبتر چيست؟

- نزديك و نزديكتر كدامند؟ 

- عجيب و عجيبتر چيست؟

- سخت و سختتر کدامند؟

ایشان فرمودند:

 - واجب، "اطاعت از خدا" و واجب تر از آن، "ترك گناه" است.

- نزديك، "قيامت" و نزديك تر از آن، "مرگ" است.

- عجيب، "دنيا" و عجيب تر از آن، "محبت دنيا"ست.

 - سخت، "قبر" است و سخت تر از آن، "دست خالي به قبر رفتن" است.

ناپلئون بناپارت : عشق گوهری است گرانبها، اگر با عفت توام باشد.

تحمل تنهایی بهترازگدایی محبت است.

آدمي ساخته ي افكار خويش است فردا همان خواهد شد كه امروز مي انديشيده است .

(موريس مترلينگ)

زندگی کتابی است پر ماجرا ، هیچگاه آن را به خاطر یک ورقش دور نینداز.

دوست داشتن بهترین شکل مالکیت

و مالکیت بدترین شکل دوست داشتن است . . .