ای کاش می دانستیم زندگی کوتاست و کاش از از ثانیه های زندگی لذت می بردیم و کاش قلبی رو برای شکستن انتخاب نمی کردیم و کاش معنی صداقت را ما هم می فهمیدیم و کاش بهانه ای برای ناراحت کردن دلهای زخم خورده نبود و کاش می فهمیدیم که زندگی زیباست و لذت می بردیم تا بی نهایت و کاش..کاش..کاش...

من زيباترين شعرعشق را از چشمان تو مي خوانم آمدنت بهانه اي شد براي اينکه

        مرواريد هاي کوچک اشکم را چون دسته گلي براي تو بريزم و نامت را در غزل هاي

     سبزم جاري کنم اي زيباترين شعر عشق باآمدنت بهار مي رويد و فصل زيباي گل به

    شکوه عظمتت سجده مي کند  

                                          پاک ساده مثل رویا مثل خوابی

بگو یک بار آره  یک بار بر می گردی

                                             یا هنوزم بی تفاوت یخ  زدی

                     بین من و تو فاصله غوغا می کنه

                     یاد حرفای قشنگت منو رها نمیکنه

شکنجهگاه ایــــــن دنیــــــا چه آیـد به جرم زندگی این شد سزایــــــــم

آه ای خدایم بشنو صدایم مرا بگذار با این ماجرایم نمی پرسم چرا

این شد سزایــــم آه ای خدایـــــــم بشــــنو صدایـــــــم

            بازم از تو پرم از تو واسه تو رویای خسته ام

           خوبه دیروز با تو هر روز از تو با خدا میخونم

            تو خیالت توی حالت باز توی کما می مونم

                   هرچی که دارم مال تو

                                            یه وجب خاک مال من

                                                                     هرچی که دارم مال تو

 کوه رو می زارم رو دوشم        رخت هر جنگ رو می پوشم 

 موج رو از دریا می گیرم          شیره ی سنگ رو می دوشم 

 میارم ماه رو تو خونه               میمیرم با دو نشونه

            همه خاک زمین رو میشمرم دونه به دونه

نبودی در فراق شانه هایت به هر خاکی رسیدم سجده کردم.....

                   که چه طعمی دارد

                               خنجر از دست عزیزان خوردن

 از من خسته نمی پرسیدی

                                     که چرا تنهایی؟!